Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

“Ανασχηματίζονται” για να συνεχίσουν την επίθεση στον κόσμο της εργασίας




Ο ανασχηματισμός, της εναπομείνουσας κυβέρνησης, μετά την “ηρωική έξοδο” Κουβέλη, αποτελεί μέθοδο, αρτιότερης οργάνωσης της ταξικής επίθεσης στον κόσμο της εργασίας. Οι Σαμαράς και Βενιζέλος, απελευθερωμένοι πια από κάθε “αριστερή ενοχή” ετοιμάζονται να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα στους εργαζόμενους, καθώς η ΕΡΤ αποτελεί μόνο ένα κομμάτι ενός συνολικού σχεδίου, εκχώρησης σε ιδιωτικά κεφάλαια του συνόλου της δημόσιας περιουσίας.

Άλλωστε το ιδιώνυμο που θεσπίστηκε, για την ΕΡΤ, θα έχει διαχρονική εφαρμογή, σε ¨φιλέτα¨του δημοσίου τομέα που θα δοθούν σε εξευτελιστική τιμή σε ιδιωτικά συμφέροντα που θα αναλάβουν το “θεάρεστο έργο” της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για μια εξέλιξη που συνδέεται άμεσα με τον σχεδιασμό μερίδων του ελληνικού κεφαλαίου που σε αγαστή συνεργασία με ηγεμονικά κομμάτια του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, προωθούν την πλήρη υποταγή, κοινωνικά , πολιτικά και οικονομικά των εργαζόμενων στην Ελλάδα.

Πιθανότατα σε αυτό τον σχεδιασμό, δεν χώραγε η ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη, καθώς προσπάθησε να παίξει πολιτικά παιχνίδια , εξαιρετικά μεγαλύτερα από το πολιτικό της “μπόι”, δεδομένου ότι αποπειράθηκε να πλιατσικολογήσει, ότι έχει απομείνει από το ΠΑΣΟΚ, διεκδικώντας την ηγεμονία στον χώρο της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Αναμένοντας ταυτόχρονα να υποδεχθεί κομμάτια που θα αποκολλούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο αυτός θα απομακρύνεται από την προοπτική της κυβερνητικής εξουσίας. Ένας σχεδιασμός, που κατέληξε σε πολιτικό φιάσκο, καθώς ο Κουβέλης, ελάχιστα κατανόησε την ιστορική ικανότητα των αστικών μηχανισμών να συνθλίβουν, κάθε τάση που προσπαθεί να αναρριχηθεί εντός ενός συμπαγούς αστικού πολιτικού συστήματος που δεν ανέχεται ούτε ήσσονος σημασίας παραφωνίες, όπως αυτή της ΔΗΜΑΡ. Ειδικά σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης που ο πόλεμος στο εσωτερικό του αστικού μπλοκ εξουσίας λαμβάνει τον χαρακτήρα ωμού και “αιμοσταγούς” πολιτικού ανταγωνισμού για την τελική επιβίωση.



Με την ΔΗΜΑΡ λοιπόν εκτός του κυβερνητικού κάδρου, συγκροτείται ένας αστικός κυβερνητικός συνασπισμός, που θα πάει μέχρι τέλους, την πλήρη αντιδραστική αναμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Απολύσεις στο δημόσιο τομέα, διάλυση της εκπαίδευσης, νέα φορολογικά μέτρα, και αυτά κάθε φορά με το πρόσχημα της επερχόμενης ανάπτυξης ή με τον "εθνική προσδοκία" της αναμενόμενης δόσης.

Το ερώτημα είναι αν μια τέτοια κυβέρνηση μπορεί να αντέξει, καθώς σε κάθε της βήμα θα καταστρέφει τις ζωές των εργαζόμενων. Δεδομένου ότι με κάθε της απόφαση θα εξωθεί στο κοινωνικό περιθώριο, στην φτώχεια και στην εξαθλίωση την εργαζόμενη πλειοψηφία. Η απάντηση είναι ότι θα αντέξει, αυτή ή κάποια άλλη σαν αυτή, αν η αντιπολίτευση σε αυτή την επέλαση θα συνεχίζει να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ή κάτι σαν αυτόν. Όσο δεν υψώνεται απέναντι στο αστικό καπιταλιστικό μπλοκ ένα εργατικό αντίπαλο δέος που θα θέσει στο προσκήνιο της καθημερινών αγώνων , την συνολική αμφισβήτηση σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό επίπεδο του καπιταλιστικού υποδείγματος, αυτή η κυβέρνηση ή κάθε άλλη αστική κυβέρνηση θα επιβιώνει, απομυζώντας και την τελευταία ικμάδα της εργατικής δύναμης.

πηγή: praxis

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου