Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Social vs Media?



socialmedia
γράφει η Βέρα Ξηρόπητα
Όλο και περισσότερο παρατηρείται μία «βίαιη εισβολή» των κοινωνικών μέσων στο πεδίο της πολιτικής διεκδίκησης, τόσο στις μορφές με τις οποίες αυτή πραγματώνεται όσο και στο περιεχόμενό της. Τα κοινωνικά κινήματα ως οι πλέον παραδοσιακοί φορείς αλλαγής και αντίστασης τείνουν να αλλάζουν τη μορφή και το περιεχόμενο τους εντάσσοντας με οργανικό τρόπο, σε αυτή τη ταχύτατη ομολογουμένως μεταβολή, και τα κοινωνικά μέσα.
Από την «Αραβική Άνοιξη» και την «εμβληματική» πλατεία Ταχρίρ ως τις «περίφημες πλατείες» των Αγανακτισμένων (Ισπανία, Ελλάδα), τα κοινωνικά κινήματα, οι συλλογικές εξεγερσιακές δράσεις, φαίνεται να συναντούν στα κοινωνικά μέσα ένα πολύτιμο σύμμαχο. Άλλωστε, η γέννηση των κοινωνικών κινημάτων είναι συνυφασμένη με τη μεταβολή. Η εμφάνιση τους στην ιστορία κατέστη κατανοητή θεωρητικά ως η έκφραση των δομικών αλλαγών που συντελλούνται στη σύγχρονη κοινωνία. Η ίδια η συλλογική δράση εσωτερικά μετασχηματίζεται, διαμορφώνεται και οργανώνεται σταδιακά, με βάση τις αξίες και τις πρακτικές της νεωτερικότητας, ενώ ταυτόχρονα προσαρμόζεται στα δεδομένα της εξελισσόμενης καπιταλιστικής κοινωνίας.
Τα κοινωνικά μέσα οφείλουν τη διαδοσή τους σε τρεις συγκεκριμένες ιδιότητες. Πρόκειται για τη ταχύτητά τους, την έλλειψη ιεραρχίας και θεσμικού πλαισίου, καθώς επίσης και τη δυνατότητα τους για διεθνική διάχυση εικόνων, διεκδικήσεων και δράσεων. Η διατήρηση σε ένα πρώτο βαθμό της ανωνυμίας, η ταχύτατη δημοσιοποίηση και η δραματική διάδοση κρίσιμων οπτικών πόρων (τοπικά συμβάντα) αποτελούν απότοκο των παραπάνω χαρακτηριστικών. Επιπρόσθετα, η διαρκής συνδεσιμότητα που ανακύπτει από την ίδια τη γεωγραφία του κυβερνοχώρου, καθιστά τα κοινωνικά μέσα από κομβικό σημείο σύνδεσης απομονωμένων νησίδων αντίστασης σε δίκτυα εμπιστοσύνης, και τελικά σε ένα εργαλείο που πριμοδοτεί την ανάπτυξη μίας ιδιαίτερης επικοινωνιακής δυναμικής. Καθώς συγκεκριμένες πλατφόρμες επικοινωνίας επιτελούν συγκεκριμένες λειτουργίες και προσεγγίζουν περιγεγραμμένα ακροατήρια.
Ωστόσο, αυτή η ποιοτική υπεροχή συνίσταται και στη χρήση των μέσων αυτών για την ενίσχυση ενός κρίσιμου γνωστικού περιεχομένου που γίνεται εφικτή μέσω της λειτουργίας newsfeed (ανατροφοδότηση ειδήσεων). Το να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται κανείς δια μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν συνεπάγεται απλώς ατομικές ενέργειες και διαδικασίες αντίληψης για τη χρήση του μέσου. Αλλά μία θεμελιώδη κοινωνική διαδικασία η οποία επιδρά στην ατομική διάσταση της χρήσης των μέσων, στο γνωστικό πεδίο, στο πεδίο του λόγου, της δράσης και εν τέλει της ίδιας της ιδεολογίας. Κατά συνέπεια το να λαμβάνουμε γνώση ενός γεγονότος ή μίας πληροφορίας από τα μέσα ενημέρωσης συνιστά την πλέον άμεση γνωστική διαδικασία.
Έτσι, παρά την έμφαση που δίνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η νέα γενιά   αυτών των τεχνολογικών και διαδικτυακών εφαρμογών δεν μπορεί να δρά μεμονωμένα. Αντίθετα, εντάσσεται οργανικά σε συγκεκριμένα πολιτικά και πολιτισμικά πλαίσια. Αναπτύσσονται με αυτό το τρόπο ορισμένες επικοινωνιακές δυναμικές σχέσεις και δράσεις. Κατά συνέπεια, αποδεικνύεται μάταιη, η προσπάθεια να διαχωρίσει κανείς «offline» και «online» κόσμους.
Στο ερώτημα μπορεί η πολιτική όπως τη γνωρίζουμε να αντικασταθεί από τα νέα μέσα, -ή θέτοντάς το αλλιώς- , θα μπορούσε να σταθεί μία άνιση «εκδυχαϊσμένη» σχέση, του τύπου, «social vs media»; Υπάρχει απάντηση, ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η καλύτερα... το ίδιο το ερώτημα είναι λάθος.

συνεχίστε την ανάγνωση εδώ http://praxisreview.gr/index.php/2-uncategorised/42-social-vs-media

via Praxis Review

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου